Aromaterapia w naszym domu

Aromaterapia polega na wykorzystywaniu różnego rodzaju naturalnych olejków eterycznych do poprawy fizycznego lub psychicznego samopoczucia. Innymi słowy, aromaterapia to „leczenie” zapachem. Naturalne olejki eteryczne dostają się do organizmu poprzez skórę i drogi oddechowe, mają właściwości regenerujące i odprężające. Skuteczność aromaterapii zależy od jakości stosowanych olejków eterycznych oraz znajomości ich funkcji. Najprostszym sposobem użycia olejków jest wykorzystywanie kominków aromaterapeutycznych, popularnie zwanych kominkami zapachowymi.

Z aromaterapii można skorzystać na przykład w profesjonalnych gabinetach kosmetycznych. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, by zafundować sobie piękne zapachy we własnym mieszkaniu na własną rękę. Możemy kierować się jedynie naszymi zmysłami i wybrać po prostu olejki, których zapachy nam odpowiadają. Warto jednak także zapoznać się z typowym przeznaczeniem konkretnych olejków.

Zalety kominków zapachowych

Kominek zapachowy służy do tego, by zapach olejku eterycznego skutecznie wypełnił nasze pomieszczenie. Oprócz kominków do olejków, na rynku zaopatrzyć się można także w kominki do wosków oraz kominki elektryczne. Woski zapachowe mają kształt krążków i są bardzo wydajne. Często są one kompozycją różnych olejków. Po podpaleniu podgrzewacza wosk zaczyna się topić i zapach rozprzestrzenia się w pomieszczeniu. Na tej samej zasadzie działają kominki zapachowe do olejków. Kominki elektryczne mają to do siebie, że się nie nagrzewają i są przez to w pełni bezpieczne dla użytkownika i dzieci.

Kominki zapachowe pełnią także element dekoracyjny w pomieszczeniu. Szeroki asortyment kominków dostępnych na rynku sprawia, że z powodzeniem można je zaaranżować w każdym wnętrzu. Oprócz kominków ceramicznych, w ofercie znaleźć można także kominki szklane, metalowe, kamienne, drewniane oraz te najbardziej dekoracyjne, czyli mozaikowe lub ażurowe.

Jaki olejek eteryczny?

Podstawowe olejki eteryczne mogą pełnić rozmaite funkcje. Jakkolwiek często używane są po prostu do odświeżenia pomieszczenia, ich działanie może być tak naprawdę wielorakie. Wyróżnić można na przykład:

  • olejki zmysłowe, łagodzące stres i energetyzujące,
  • olejki poprawiające nastrój,
  • olejki świeże i pobudzające (afrodyzjaki),
  • olejki nastrojowe i intensywne,
  • olejki o funkcjach specjalnych na przykład do walki z insektami, czy dymem papierosowym.

Każdorazowo jednak trzeba sobie zdawać sprawę z tego, że olejki szczególnie stosowane bezpośrednio na skórę, mogą w pewnych przypadkach szkodzić. Trzeba bezwzględnie w każdym przypadku zapoznać się z ich oddziaływaniem szczególnie na dzieci i kobiety w ciąży.

 

Ajurweda – starożytna nauka

Ajurweda to jeden ze starszych systemów medycznych na świecie. Narodził się w Indiach około 5 tysięcy lat temu, a w XX wieku został uznany przez Światową Organizację Zdrowia za jedną z koncepcji zdrowia i terapii.

Na określenie “ajurweda” składają się dwa słowa: ajuh – “życie” oraz weda “wiedza o życiu” lub “przebieg życia”. System ten zalicza się do medycyny niekonwencjonalnej, ale jego wyróżnikiem jest to, że w przeciwieństwie do wielu innych nauk paramedycznych, stosuje leczenie chirurgiczne, którą uznaje za ważną i wartościową metodę.

Ajurweda – działy nauki

W ramach ajurwedy jest osiem specjalizacji, wśród których wyróżniamy:

– choroby wewnętrzne,

– chirurgia ogólna,

– pediatria,

– toksykologia,

– leczenie chorób okolic głowy i szyi,

– nauka o odmładzaniu,

– psychiatria,

– nauka o afrodyzjakach.

Podstawowe zasady ajurwedy

Ajurweda opiera się na koncepcji pięciu żywiołów: przestrzeni, ziemi, powietrza, ognia oraz wody. Cała planeta i wszystko, co się na niej znajduje, zawiera mieszankę tych elementów. Człowiek też się z nich składa, co nie oznacza, że dosłownie ma w sobie ogień, ale elementy posiadające jego właściwości, takie jak łatwopalność, wysoką temperaturę itp. Element wody oznacza cechy lepkości, chłodu i wilgotności, ziemi  – stałości, twardości itp.

Ważną kategorią w ajurwedzie jest także prana ( w sanskrycie „oddech”), która oznacza energię witalną, siłę podtrzymującą życie w ciele i umyśle.

Według tego systemu medycyny, organizm ludzki składa się z pięciu żywiołów i zawiera w sobie trzy rodzaje energii: vata (przestrzeń i powietrze), pitta (ogień), kapha (ziemia i woda). Każdy człowiek jest indywidualną mieszanką tych żywiołów, które wpływają na jego wygląd zewnętrzny, temperament i zachowanie.

W ajurwedzie istotna jest koncepcja powiązania ciała i umysłu. Jedno wpływa na drugie i jeśli są w równowadze organizm jest zdrowy. Zachwianie tego balansu oznacza pojawienie się chorób.

Przyczyny schorzeń nie są tylko fizyczne, ale również wynikają z zaburzeń emocjonalnych, tłumionych uczuć, itp.

Leczenie w ajurwedzie

Leczenie w tym systemie jest nastawione na indywidualnego pacjenta i zaczyna się od przeprowadzenia szczegółowego wywiadu przez lekarza, który wypytuje o schorzenia, a także tryb życia, zwyczaje, dietę, samopoczucie i rodzinę. Z obserwacji specjalista również diagnozuje choroby, ponieważ w ajurwedzie uznaje się, że schorzenia manifestują się w wyglądzie skóry, paznokci, kształtu palców, oczu oraz pulsie itp.

Pierwszym i bardzo ważnym etapem leczenia w tej nauce jest oczyszczanie ciała z toksyn i złogów poprzez kąpiele parowe, masaże z leczniczymi olejkami, inhalacje, a nawet lewatywy.

Kolejne metody obejmują dostosowaną do potrzeb pacjenta dietę i zioła.

Po postawieniu diagnozy i skierowaniu na zabiegi, lekarz udziela także pacjentowi wskazówek odnośnie wprowadzenia zalecanego trybu życia, aktywności fizycznej, innych zwyczajów i nawyków, jeśli uzna, że pomogą one odzyskać utraconą w organizmie równowagę.

Ważną rolę w leczeniu metodą ajurwedy pełnią różne masaże, które mają na celu m.in. odblokowanie kanałów energetycznych, odmładzanie, odchudzanie, poprawianie kondycji ciała i umysłu np. poprzez usuwanie bólu, opuchlizny i spięć w mięśniach.

Masaże dotyczą czasem tylko jednej części ciała. W ajurwedzie uważa się, że masowanie koniuszka nosa pobudza serce, a jego skrzydełek – pracę płuc. Zaleca się stosowanie kilku kropel oleju sezamowego do wnętrza nosa, aby wyciszyć emocje.

Natomiast masaż ucha tym olejem likwiduje bóle głowy i zatok, a także zmniejsza napięcie w żuchwie.

 

Książki o terapiach naturalnych – Leki z Bożej apteki

Leczenie się metodami naturalnymi staje się obecnie coraz bardziej popularne. Powodem często są skutki uboczne standardowych leków, które często kończą się koniecznością dalszej terapii. Dlatego też wiele osób wybiera mniej inwazyjne leczenie za pomocą ziół. Aby jednak móc to zrobić konieczne jest nabycie odpowiedniej wiedzy. Jedną z możliwości jest zakup odpowiednich książek. Co powinny one zawierać?

Co powinny zawierać książki na temat ziół?

Książki o ziołach to podstawa, jeśli chodzi o wiele terapii naturalnych. W takich pozycjach powinny znajdować się nie tylko dokładne opisy roślin, ale także dobrej jakości zdjęcia lub rysunki. Tylko w ten sposób można rozpoznać bezbłędnie dane zioło w naturze. Wiele osób ze względu na brak dostępności decyduje się na kuracje roślinami, które można obecnie kupić w zwykłym sklepie. Jednak, jak można dowiedzieć się z książek na temat leczniczych roślin, najlepiej leczyć się ziołami, które samodzielnie się zerwało i odpowiednio wysuszyło. Zwłaszcza proces suszenia może wpłynąć niekorzystnie na działanie leczniczej rośliny, dlatego warto jest dowiedzieć się na ten temat czegoś więcej.

Leki z Bożej apteki

Leki z Bożej apteki to pozycja, którą poleca wiele osób zajmujących się leczeniem schorzeń naturalnymi metodami. Można znaleźć w niej między innymi przepisy na to, w jaki sposób najlepiej wyciągnąć lecznicze substancje z konkretnych roślin. Opisane są również kuracje, które można zastosować w konkretnych przypadkach. Co najważniejsze – mniej znane zioła stanowią w tej książce mniejszość. Jak się okazuje doskonałe kuracje na różne dolegliwości można przeprowadzić mając pod ręką takie rośliny jak:

– majeranek

– gorczyca

– czosnek

– skrzyp

I inne rośliny, które obecnie można znaleźć w wielu ogrodach, na polach, nieużytkach oraz wszystkich sklepach zielarskich, a nawet na półce z przyprawami. W książce udzielane są także porady na temat zbioru poszczególnych ziół oraz informacje na temat ich uprawy, łącznie z podaniem wymagań danej rośliny. Kalendarz zbiorów roślin zielarskich to niezbędna wskazówka, która na pewno ułatwi życie osobom, które zbierają surowce lecznicze na własny użytek i nie tylko. Należy bowiem pamiętać, że na przykład zbiór kwiatów lipy, które są najbardziej pożądaną i leczniczą częścią tego drzewa, można przeprowadzać w lipcu i sierpniu, kiedy po prostu następuje proces kwitnienia. Poza sezonem nie ma takiej możliwości. W przypadku innych roślin bierze się pod uwagę także to, kiedy surowiec jest najbardziej przydatny do leczenia, ponieważ zawiera w danym momencie najwięcej leczniczej substancji. Tak jest na przykład w przypadku majeranku, który najlepiej jest zrywać przed okresem kwitnienia.